GENT - In 1921 groeide in het Instituut van de Broeders van Liefde aan de Appelstraat de wens om aan sport te doen. Negentig jaar later mag KSV Surdac Gent, een volwaardige sportclub voor doven en gehoorgestoorden, terugkijken op een rijke geschiedenis.

U hebt misschien nog nooit van hun bestaan gehoord, maar er zijn wel degelijk professionele sportclubs voor doven en gehoorgestoorden in België.

Bijvoorbeeld: vijf zaalvoetbalclubs in Wallonië en zeven in Vlaanderen. In de beginjaren - de jaren twintig - van het Koninklijk Sportverbond voor Doven was Silent Sport Gent

 een van de toonaangevende en stichtende clubs, naast Luik, Brussel en Antwerpen. Later werd de ploeg Surdac Gent gedoopt en lag de klemtoon in de loop der jaren telkens op een andere sport. Voor en na de Tweede Wereldoorlog waren dat atletiek en vooral voetbal, later kwamen daar ook tafeltennis, volleybal en schaken bij. Vanaf de jaren tachtig speelde Surdac Gent ook bowling en petanque. Vandaag is zaalvoetbal dé sport bij uitstek. Surdac Gent speelt in een dovencompetitie én in een reguliere competitie.

Absurd

‘Een snelle ploegsport waarbij communicatie heel belangrijk is', zegt voorzitter van Surdac Gent, Eddy Eeckhoudt. ‘En daar stokt het bij doven natuurlijk een beetje. Normale ploegen roepen Jan, Piet of Jef naar elkaar, wij moeten alles letterlijk met handen en voeten uitleggen. We moeten meer op ons gevoel spelen. Als dovenploeg moeten we ook meer ons technisch vernuft uitspelen. Hoe ze het scheidsrechterfluitje horen? De arbiter werkt met vlaggetjes. Maar dan nog komt het soms tot absurde situaties waarbij een doorgebroken speler scoort terwijl er een halve minuut geleden werd gefloten en gevlagd voor een fout. Afgelopen seizoen hebben we ook te veel kaarten gepakt. Ik heb tegen mijn spelers gezegd: luister eens meer naar de arbiter!'

Momenteel telt Surdac Gent 23 actieve sporters, maar de overkoepelende vriendenkring voor gebarentaalgebruikers GTG-Gent heeft zo'n 160 leden. ‘Koen Adriaenssens was misschien wel onze beste sporter ooit', zegt Eddy Eeckhoudt. ‘Hij beoefende 16 jaar zwemsport op topniveau. In '95 haalde hij goud op de 100meter schoolslag op het WK voor doven en slechthorenden in Brugge, in 2005 zilver op de Deaflympics in Melbourne op de 200meter schoolslag. Twee jaar later won hij brons, zilver én goud op het WK in Taiwan.'

Tanend

Maar de interesse om zich bij een sportclub voor doven aan te sluiten, is tanende. ‘Jonge gasten gaan in deze moderne tijden steeds meer bij gewone clubs spelen. Ze volgen opleiding in het gewone onderwijs en de contacten met andere doven gebeuren nu meestal buiten de sportclubs om.'

Maar dat weerhield Surdac er niet van om het voorbije weekeinde het 90-jarige bestaan te vieren met een internationaal petanque- en voetbaltornooi op de Blaarmeersen.

Bron: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=ND3BCIP7